Fles Albanese druivenraki (raki rrushi) in een vensterbank
Foto: Kleadahari, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Er zijn bepaalde gewoontes die een cultuur samenvatten op een manier die geen geschiedenisboek kan evenaren. Voor Albanië is raki zo'n gewoonte. Het is de drank die oude mannen bij zonsopgang drinken in een dorpscafé terwijl ze naar de mensen kijken die voorbij lopen. Het is wat een gastheer je aanbiedt voordat hij je iets anders te eten of drinken geeft, zelfs als je om tien uur 's ochtends onverwacht langsgaat. Het is wat er op tafel komt voor elke bruiloft, elke begrafenis, elke contractondertekening, elke verzoening na een ruzie. In een land waar Besa en gastvrijheid heilig zijn, is raki niet zomaar een aperitief — het is een sociaal lijm.

Wat is raki precies?

Raki is een heldere brandewijn van gedistilleerd fruit, meestal druiven, met 40 tot 55 procent alcohol. Het is geen likeur en er zit geen anijs in: dat is het verschil met Turkse rakı en Griekse ouzo. Hij wordt gemaakt uit druivenresten (de schillen, pitten en stelen die overblijven na de wijnproductie) of uit rijp fruit. Het proces:

  1. Fruit of druivenpulp gaat in een grote houten of plastic ton om te fermenteren, enkele weken.
  2. Eenmaal gefermenteerd wordt de pulp in een koperen ketel (kazan) geplaatst en verhit.
  3. De alcohol verdampt, gaat door een koelspiraal, en condenseert terug tot vloeistof — het eerste distillaat.
  4. Het eerste distillaat wordt vaak nogmaals gedestilleerd voor een zuiverder, sterker eindproduct.
  5. Het resultaat wordt opgeslagen in glazen flessen of soms in houten vaten.

Druif, pruim, moerbei — de soorten

Albanese raki wordt van verschillende vruchten gemaakt, en de herkomst bepaalt sterk het karakter:

Huisgemaakt versus commercieel

Een van de dingen die Albanese raki onderscheidt van bijvoorbeeld ouzo is dat de huisgemaakte versie nog steeds overheerst. In veel dorpen — vooral in het noorden en in het oosten — hebben families hun eigen kleine stookinstallatie en maken jaarlijks enkele tientallen liters voor eigen gebruik en als gastvrijheidsgeschenk. De kwaliteit varieert enorm: van verbluffend verfijnd tot ruwe brandewijn die je haren recht zet.

Commerciële Albanese raki's zijn er ook, van merken als Skënderbeu (ook bekend van Albanese cognac), Gjergj Kastrioti, Lufra en Korça. Deze zijn gestandaardiseerd, consistent, en beschikbaar in supermarkten en tax-free shops. Ze zijn prima, maar ze missen het persoonlijke karakter dat een dorpsraki heeft. Voor het authentieke gevoel: drink wat iemand in zijn tuin heeft gestookt.

"Mijn oom stookt de raki in oktober en verkoopt hem niet. Hij geeft hem weg. Dat is hoe je weet dat het goed zit." Albanese landgenoot in een Pogradec-restaurant

Hoe drink je het?

Enkele ongeschreven regels:

Bij welke gelegenheden?

De echte vraag is niet wanneer je raki drinkt, maar wanneer niet. De traditionele gelegenheden:

Een waarschuwing

Raki is sterk. 40-55% is geen grapje, en huisgemaakte versies kunnen hoger gaan. Voor reizigers die niet gewend zijn aan sterke drank is het verstandig langzaam te beginnen en vooral te eten erbij. Albanezen accepteren perfect als je na een glaasje of twee stopt en vraag naar een glas water of wijn. Niemand dwingt je door; de sociale druk om "door te drinken" is in Albanië veel kleiner dan in bijvoorbeeld Rusland of Servië. Maar het kan lijken alsof je meer moet drinken omdat de gastheer blijft bijschenken. Dat is beleefdheid, geen verplichting. Je kunt gewoon je hand over het glas leggen en glimlachen.

Mee naar huis nemen

Als souvenir is een fles goede Albanese raki een uitstekende keuze. In supermarkten vind je de commerciële merken. Voor de betere kwaliteit ga naar boer-markten (bijvoorbeeld de Pazari i Ri in Tirana) of vraag een Albanese vriend of hij iemand kent die "goede huisraki" heeft. EU-regels staan 1 liter sterke drank per volwassen reiziger toe bij terugkeer uit Albanië (niet-EU-land), dus pak een kleine fles.

Veelgestelde vragen over raki

Waarvan wordt raki gemaakt?

Meestal van druiven (raki rrushi), daarnaast van pruimen (kumbulle), moerbeien (mani) of kweeperen (ftoi). Het gefermenteerde fruit wordt in een koperen ketel, de kazan, gedistilleerd.

Hoeveel procent alcohol zit er in raki?

Meestal 40 tot 55 procent. Huisgemaakte raki kan sterker zijn.

Is Albanese raki hetzelfde als Turkse rakı?

Nee. Turkse rakı is op smaak gebracht met anijs en wordt troebel met water, net als ouzo. Albanese raki is pure fruitbrandewijn, verwant aan de Servische en Bulgaarse rakija.

Bronnen